All-inclusive zwemmen

In de ochtend moeten we eerst langs de busmaatschappij Viazul om onze reis van Trinidad naar Camagüey en van Camagüey naar Santiago de Cuba veilig te stellen. We zijn nog net op tijd aan de beurt want de rest gooit de beambte zijn kantoor uit. Het is 12 uur en 12 uur betekent etenstijd, “kom om 1 uur maar terug” zegt hij tegen de rest.

Trinidad – Camagüey zit vol voor de komende drie dagen. Pas maandag zijn er weer plaatsen vrij.

Camagüey – Santiago kunnen we wel alvast reserveren voor zaterdag 18 februari a.s. Maar nu rest nog de uitdaging om een oplossing te zoeken voor de eerste rit. Hij schijnt zo te zijn dat je ook met zijn vieren een taxi collectivo kunt krijgen, om zo de kosten te delen. Eigenlijk hetzelfde wat wij gedaan hebben van Havana naar Vinales. We spreken een aantal mensen bij het busstation die eerst 30 CUC per persoon vragen en later wel zakken naar 25 CUC. Wij willen niet meer betalen dan 20 CUC. Wanneer we merken dat we dat niet voor elkaar krijgen willen we gaan voor een totaalbedrag van 45 CUC voor 2 personen. Ook dat krijgen we niet voor elkaar en besluiten we daarom verder te lopen. Er zijn er vast nog veel meer, eerst maar eens met anderen praten. We snellen ons naar huis aangezien we Tygo beloofd hebben om te gaan zwemmen en als we daar met zijn allen lol van willen hebben dan moet hij eerst even slapen.

In de Casa vinden ze dat wij naar een natuurbad moeten gaan 10 kilometer verderop omdat dat veel mooier zou zijn, maar we kiezen onze eigen weg en gaan op pad met badkleding en handdoek naar het zwembad van Trinidad. We moeten door een mindere wijk van Trinidad. Er is een moment dat ik mij enigszins onveilig voelde toen wij een groep jongeren passeerden en één van de jongens een meisje naar voren duwde en zei “Ze is zwanger, je moet haar geld geven” Gelukkig gebeurde er verder niets toen we niet wilden betalen. Voor de zekerheid hebben we wel een zakmes op zak en een kofferslot met een staalkabel eraan, mocht iemand toch verkeerd willen. Wat is het prachtig even verderop. We lopen een vrij steile heuvel op richting een hotel met allemaal kleine huisjes op het terrein. Bij de bar melden we ons aan en kunnen we gebruik maken van het zwembad voor 7 CUC per persoon (voor Tygo hoeven we overigens nooit voor iets te betalen) Het mooie is verder dat we van die 7 CUC, 6 CUC mogen besteden bij het zwembad aan eten en drinken.

Goed geregeld. Tygo triomfantelijk in zijn zwempak, goed beschermd tegen de zon. Pappa offerde zich op om met Tygo het ijskoude kinderbad in te gaan. En een lol dat Tygo had. Heerlijk met pappa door het zwembad rennen en vooral veel van de trapjes af springen het zwembad in. Hij wil de hele tijd over de rand heen rennen om het zwembad heen. Hij heeft zijn rode zwemschoentjes aan waardoor hij steviger op zijn kleine pootjes staat, maar toch moeten we goed uitkijken dat hij niet uitglijdt.

 

En dan wordt het beslissen waar we ons geld aan op gaan maken. Het voelt als gratis winkelen in de supermarkt, ook al hebben we het zelf van tevoren betaald. Het eten is opmerkelijk goedkoop wat ons doet besluiten om toch maar een pizzaatje te bestellen ook al hebben we net gegeten. Je weet maar nooit wanneer je weer goed te eten krijgt toch. Beetje oppotten kan nooit kwaad. En dan valt mijn oog op de ijskaart. Een groot ijsje kost 1.50 CUC. Dan wil ik natuurlijk wel weten hoeveel zo’n groot ijsje dan wel niet is. En dat blijkt een ¼ liter te zijn. Maar dat is nog eens fijn.

Tygo en ik duiken in een bak vanille-ijs en pappa durft een hele bak Chocolade ijs in zijn eentje aan. Ongelooflijk wat hebben we daar lekker van zitten smullen. Toen nog de waterflessen aanvullen en terug naar de Casa, want daar werd er weer voor ons gekookt. Misschien hadden we dat beter niet moeten bespreken, maar goed als je alles van tevoren weet…

No Comments

Leave a Comment