Opgepikt door de verkeerde Casa

Die avond hadden we voor geen goud willen missen. Om half acht gaan we aan tafel. Er is muziek en er is uitgebreid voor ons gekookt. Vincent krijgt een enorme kippenpoot; formaat plofkip en ik een enorm bord vol met allerlei gebakken groente en nog een enorm bord vol met rauwkost, die aangemaakt is met peper, zout en olijfolie.

 

Ik moet eerlijk toegeven dat ik in Cuba nog niet eerder zo lekker gegeten heb.We vroegen hun ook bij ons aan tafel te komen eten en dat werd een feestmaal. Muziek hard aan. Heel veel gekletst en dus Spaans geoefend. Zoonlief Rallo gaf nog een showtje dansen weg, waarop even later ook bij Yani, de vrouw des huizes de voetjes van de vloer gingen. Tygo wilde wederom niet eten, waarop ze een zak vloeibare yoghurt uit de koeling haalden en hem een bak yoghurt aanbood. Die had hij binnen vier minuten leeg. Het is niet zo dat hij zich niet lekker voelt, maar hij eet momenteel gewoon alleen wat hij lekker vindt. Later zat die kleine Tygo naast Rallo op ons bed, ieder met een eigen tablet een spelletje te doen. Op een lieve manier waren ze zich aan het bemoeien met elkaars handelingen op de tablet. Al met al een heel gezellig avond!

Deze mensen zijn zo hartelijk en vrijgevig zoals ik al eerder zei, terwijl ze zelf weinig hebben. Dezelfde ochtend hadden ze nog enorme pech toen ze bezig waren om zand aan te leveren achter het huis om een extra kamer te maken. Er kwam controle van de overheid en blijkbaar hadden ze die mensen geen persoonlijke fooi gegeven, waardoor ze nu eerst het papierwerk in orde moeten gaan maken, voordat de bouw door mag gaan. Dit zou betekenen dat de bouw mogelijk een maand vertraging op zou kunnen gaan lopen. Wanneer je veel geld hebt kun je dit papierwerk mogelijk wel allemaal afkopen met een persoonlijke fooi voor de overheidsbeambte.

Super corrupt dus dat je geld moet betalen om dingen voor elkaar te krijgen. Hetzelfde ervaarden wij toen wij die ochtend aan het rondvragen waren voor de taxi collectivo. Toen was er ook een man die zei dat als je de persoon die de bus reserveringen deed wat geld zou geven je grote kans had dat je morgen wel op de bus zou kunnen. Ten eerste heb je dan nog geen garantie en ten tweede heb ik geen enkele zin om mee te doen aan dit soort praktijken.

Wanneer je aankomt in een nieuwe Casa moeten ze meteen de paspoorten van je hebben om hun administratie voor elkaar te maken. Dan moet je meteen tekenen en moeten ze ook zo snel mogelijk van je weten hoe lang je blijft. Dan moeten ze direct op een drafje naar een of ander loket om hun administratie te laten zien. Heel apart. Vincent had ergens gelezen dat ze 75 CUC aan de overheid moeten afdragen wanneer ze kamers verhuren, zelfs wanneer ze de kamer(s) niet verhuurd krijgen. Dit lijkt mij een sterk verhaal, maar dat gaan we nog wel even uitzoeken hoe dat in elkaar steekt.

Vincent is die middag even naar de bank geweest om geld te pinnen. Geld pinnen zou volgens zeggen alleen mogelijk zijn met je creditcard en alleen verstandig wanneer de bank open is. Wanneer de automaat je pas inslikt heb je in ieder geval de mogelijkheid om dit binnen te regelen. Het is schandalig maar ook hier pakt de bank een gedeelte van je geld af. Je betaalt 4% commissie over het geld wat je pint. En dat vind ik best een behoorlijk deel. Beter misschien om in Nederland je geld te wisselen voordat je gaat, maar dan loop je wel de hele vakantie met veel geld op zak. Het is het één of het ander dus.

Het is erg gezellig Vincent maar we moeten vanavond toch echt nog even een taxi collectivo gaan regelen in het centrum. Dus Vincent op pad en komt terug met de boodschap dat hij waarschijnlijk een deal heeft gesloten met een jongen op straat. Morgenochtend zou er een taxi collectivo ons op komen halen tussen half negen en negen. Yani zou gebeld worden op haar mobiel om dit te bevestigen. Ook belt Yani voor ons naar de zus van de Cubaanse vriendin van onze Cubaanse lerares. De betreffende vriendin had ons op het gezellige Tips & Tricks avondje het adres gegeven van haar zus met de mededeling dat we daar zouden kunnen slapen als we in Camagüey wilden verblijven.

Het antwoord was helaas negatief. Het was niet helemaal duidelijk voor Yani waarom we niet terecht konden, maar het feit was wel dat we iets anders moesten zoeken. Yani weet zelf ook nog wel een adres wat ze voor ons belt en waar we terecht zouden kunnen. Ze geeft ons het adres, zodat wij hier zelf naar toe kunnen gaan morgen, mochten wij dit willen. Aangezien we niet weten hoe laat we in Camagüey aankomen, kunnen we niet worden opgehaald door deze mensen.

En dan komt het afrekenen.

Ik hoor Vincent en Yani lang met elkaar discussiëren. Wanneer ik ga kijken waarom het zo lang duurt begrijp ik eruit dat Yani een rekening heeft opgemaakt voor 25 CUC voor de overnachting en 5 CUC voor het ontbijt. Dat is niet wat we hebben afgesproken. Nee denk ik het zal toch niet waar zijn, zijn we dan toch bij de verkeerde Casa beland en hebben ze ons mogelijk toch op een slimme manier meegelokt naar hun eigen Casa onder het mom van “wij zijn gebeld om jullie hier op te vangen” en dat dat helemaal niet zo was.

Gelukkig hebben we niet het gevoel dat we belazerd zijn, omdat Yani ook onze kant van het verhaal begrijpt en het verschil met ons wil middelen. Vincent komt met mij overleggen en we besluiten gewoon het geld te betalen wat zij vragen. Ze hebben ons immers helemaal in de watten gelegd. Ze hebben een aantal keer voor ons gebeld, enorm veel Spaans van ze kunnen leren, vers fruit en verse vruchtensappen van ze gehad. Het was het meer dan waard. En bovendien hebben zij het vele malen minder dan wij. Het is goed zo, maar het blijft een vreemd verhaal. Zeker wanneer Vincent ineens het papiertje uit zijn broekzak vist waar Danay, van de Casa in Cienfuegos, de naam van de Casa in Trinidad op had geschreven. En ik zal je zeggen dat dit een heel andere naam en een heel ander adres was dan die van Hostal Yanelis, waar we de afgelopen dagen zijn verbleven. Hoe dan ook, we hebben genoten en blijkbaar heeft het zo moeten zijn.

 

 

2 Comments

  • Tanja Verhoeven May 21, 2017 at 6:48 am

    Wauw, wat triest dat er veel dingen zijn die je alleen met geld snel voor elkaar krijgt. Zou mijn ding ook niet zijn. Leuk verhaal, de verkeerde casa?😀Xxx

    Reply
  • Therese May 30, 2017 at 6:17 pm

    Het was weer geweldig om te lezen. Zo gaat het inderdaad met geld en veel onderhandelen ! Goed gereageerd met de verkeerde “Casa”.
    Op naar de volgende verhalen👍

    Reply

Leave a Comment