Eindelijk lijken we onze weg te vinden in Santiago

Wanneer we Tygo naar Orisel brengen deze ochtend loopt er een hele leuke hond met ons mee. Hij wijkt niet van onze zijde en doet ons aan de Syd denken. Waarom de hond zo’n tijd met ons meeloopt is niet duidelijk, maar wel mooi dat dit juist deze ochtend gebeurd aangezien het de verjaardag van de Syd is vandaag. Vincent koopt twee hamburgers bij een stalletje langs de weg en trakteert de hond op een feestmaal. De hond eet het vlees dankbaar op en laat de broodjes voor ons liggen. Gelukkig hij heeft dus niet echt honger. Gefeliciteerd met je verjaardag Sydney, wij hopen dat de felicitaties op deze manier overkomen en weet dat wij vaak aan je moeten denken.

Vlak bij het huis van Orisel vinden we een bakkerij, waar ze taarten, gebakjes en cake blijken te verkopen. De taarten en gebakjes hebben felle, bonte kleuren en zien er mierenzoet uit, maar aan een cake durven we ons wel te wagen. Hij blijkt nog warm te zijn en erg lekker.

Voor Orisel en haar moeder nemen we ook een cake mee, dat hebben ze wel verdiend. Ook lopen we een andere winkel tegen het lijf vlak bij haar huis waar ze water, zoute boter en jam verkopen, zodat we voor Tygo een boterham met jam kunnen smeren; waarvan we weten dat hij dit lekker vindt. Onderweg naar huis bij ons op de hoek blijkt een Plaza met groente en fruit te zijn, die behalve op maandag, op alle dagen van de week open is. Nu moet je je niet voorstellen dat ze daar alle fruit en groente hebben die wij kennen, maar ze hebben in ieder geval paprika, komkommer, wortels, tomaten, 2 soorten lokaal fruit en ananas. Ook vinden we niet al te ver bij onze Casa een Panaderia waar we verse bruine bollen kunnen halen. Dit alles betekent dat wij vanaf nu ons eigen brood kunnen smeren tussen de middag met al deze gezonde dingen erop. Hoe lekker is dat?! En het klinkt misschien vreemd, maar daar kan ik dan heel blij van worden. Hoe lekker is dan ineens een broodje met komkommer en tomaat met een beetje zout en peper (geleend uit het keukentje van de Casa)?

En dan vindt Vincent in de winkelstraat in de avond ook nog eens een alleraardigst restaurantje waar we voor 2.5 CUC per persoon een super lekkere, gekruide maaltijd voorgeschoteld krijgen begeleid door gitaarmuziek. Of we uiteindelijk van Santiago de Cuba gaan houden is misschien wat veel gevraagd, maar het leven hier wordt wel makkelijker wanneer je je weg vindt in je eerste levensbehoeften.

In het park proberen we nog even contact te leggen met mijn moeder. De internetverbinding is net als in Trinidad schrikbarend slecht. Het lukt niet om met “Imo” met elkaar te bellen. Dus spreek ik een videofilmpje in van 3 minuten en wacht ik vervolgens een half uur voordat het filmpje via WhatsApp is doorgekomen bij mijn moeder. Wat een drama en best heel jammer want we hadden nog heel graag een E-boek van Cuba willen aanschaffen, maar krijgen het boek niet gedownload vanwege de slechte verbinding. We zullen het dus met aanbevelingen moeten doen van mensen die we tegenkomen tijdens onze reis.

In de avond wanneer Tygo op bed ligt besluit ik nog een filmpje te kijken; Een echte aanrader: Pursuit of Happiness met Wil Smith in de hoofdrol. Ben erg blij met het filmmateriaal van Winnie en Erik om af en toe even tijdens een filmpje lekker te kunnen ontspannen.

Vincent is teruggegaan naar het park waar hij een jongen heeft gesproken die voor Vincent gaat proberen om de Lonely Planet via zijn laptop te downloaden om vervolgens op zijn smartphone te zetten.

 

Na heel lange tijd bleek ook dit helaas geen resultaat op te leveren…

1 Comment

  • Tanja June 19, 2017 at 6:43 pm

    Kijk nou wat een leuke en positieve verichten. Liefs en enjoy vanuit een zeer warm Frankrijk(Normandie en morgen Bretagne). Xxx

    Reply

Leave a Comment