Good Old King Motel

Het idee was om naar het King Motel te rijden waar Vincent voor de aanvraag van zijn Visum een boeking had gedaan om aan te tonen dat wij hier in Maart gingen verblijven. Eén van de vereisten is namelijk dat je een verblijfadres opgeeft. Het idee was om de boeking weer te cancelen zodra het visum goedgekeurd was. Vincent had echter een foutje gemaakt in de boeking en een kamer geboekt voor eind december voor één nacht. Toen Vince hier net voor het vertrek van onze reis achter kwam toen hij zag dat het hotel 127 dollar van zijn rekening had afgeschreven heeft hij het hotel verschillende keren gebeld om te proberen zijn geld terug te krijgen of in maart alsnog één nacht te kunnen verblijven zonder hier extra voor te betalen. Die kosten of overnachting wilden wij alsnog verhalen.

Dat was dus het nobele plan voor de rest van de middag.

Aangekomen bij het motel zag het er van buiten wat shabby uit, zoals de meeste motels in Amerika. Door een glazen wand in de buitenmuur konden we communiceren met de Indiër, die het hotel runt.

Vincent legt de situatie uit zoals hij dit ook al meerdere keren over de telefoon heeft gedaan aan zijn medewerkers en dat hijzelf schuldig is voor deze misverstand.

De man geeft aan niets voor hem te kunnen betekenen. Vince houdt vol en ik zet ondertussen mijn zielige gezicht op. De man geeft aan dat zijn kamers in het hoogseizoen (wat blijkbaar nu het geval is) 127 dollar per kamer kosten en dat dit de prijs is die wij voor de kamer zullen moeten betalen. Hij laat ons een rekening zien die hij die dag heeft uitgeschreven aan iemand die blijkbaar 157 dollar voor één nacht heeft betaald. Is de toiletpot hier van goud ofzo?

De man snapt dat het heel vervelend is dat wij een fout hebben gemaakt en ons geld kwijt zijn.

Wanneer we hem vertellen dat hij ook geen kosten voor die nacht heeft gehad en wij daarom hopen dat hij toch nu iets voor ons kan betekenen legt hij uit dat hij een “no show” heeft gehad in December, de duurste maand van het jaar en hij de kamer niet meer heeft kunnen verhuren, omdat hij van Vincent geen cancellation heeft ontvangen.

“Maar voor vanavond heeft u niet alle kamers verhuurd toch”? “Kunt u ons dan toch niet een kamer voor 50 dollar verhuren?” “75 dollar is het beste wat ik kan doen” zegt hij.

“Maar meneer wij kunnen qua budget niet hoger gaan dan 50 dollar”. “U kunt mijn vrouw, kind en mij toch niet aan de straat laten staan vanavond meneer” zegt Vincent. Ik zet intussen een nog zieliger gezicht op. “Ok 65 dollar lager kan ik echt niet gaan”. “Dat is echt heel jammer en verdrietig meneer maar dat kunnen wij echt niet doen”. We maken aanstalten om heel langzaam af te druipen en ja hoor daar komt de laatste stuiptrekking. Hij is bereid om de kamer voor 60 dollar die nacht aan ons te verhuren. Bingo, we zijn blij aangezien we op internet al hebben gezien dat 150 dollar per nacht geen uitzondering is hier in Miami en wij zeker weten dat wij geen goedkopere kamer dan 60 dollar gaan krijgen.

Wanneer we op de kamer komen valt de entourage nogal mee. Het is niet bijster schoon aangezien er een dikke stofstreep achter de kamerdeur zit wanneer je hem dichtdoet. Hier kun je meestal aan zien hoe goed er echt wordt schoongemaakt, maar het bed is een enorme Kingsize en dat maakt heel erg veel goed. Nadat we de spullen op bed hebben gedropt gaan we direct weer op pad om eten te scoren. Na enige tijd zoeken komen we langs een pizzeria die er gezellig uit lijkt te zien. We kunnen de auto kwijt op een grote parkeerplaats aan de overkant van de straat. “Valee Parking” staat erbij. Er zit een jongen bij de poort met een bordje erbij dat je 3 dollar moet betalen om je auto kwijt te kunnen. Wat is dat nou weer. Mijn raampje gaat open om de jongen een aantal vragen te stellen. Op welke vraag die ik hem stel schud hij een soort van nee. Na een aantal vragen begin ik mijzelf af te vragen of hij mij überhaupt wel verstaat en vraag hem of hij Engels spreekt. “No senora.” zegt hij. Heb ik al die tijd in het Engels tegen hem aan zitten praten terwijl hij er helemaal geen klap van verstaat en dat meldt hij ook niet even…

Afijn auto toch daar geparkeerd en pizza besteld. Wat zo geweldig is van het systeem in restaurants in Amerika is het feit dat je maar 1 keer drinken hoeft te bestellen. De rest van de avond wordt je drinken gratis aangevuld. Of dit nu thee is of frisdrank ze halen al een nieuwe voor je wanneer de andere nog niet eens helemaal op is. En wanneer je iemand bent die het liefst de hele dag liters thee drinkt is zo’n concept ideaal. De meisjes van het restaurant hebben die avond hun benen uit hun lijf gelopen om alle kopjes thee aan te slepen die ik weg heb gedronken.

De pizza’s waren fantastisch. Vince en ik hadden achteraf gezien net zo goed één pizza met zijn drieën kunnen bestellen aangezien de pizza’s enorm waren. Hoewel ik de kleinste maat (12” inch) had besteld was deze nog steeds minimaal even groot als de pizza’s die ze standaard in Nederland serveren. Die van Vince was 14” inch en zo groot dat je er wel de hele week van had kunnen eten en dan had je ook nog een maatje levensgevaarlijk van 16” inch. Een beste man die dat in zijn eentje opkrijgt.

De pizza die ik had besteld was met geitenkaas bereid en bijzonder lekker.

“Soyka’s”: een echte aanrader dit restaurant om hier in Miami pizza te gaan eten. Ze hebben naast pizza ook rijk gevulde salades.

Eenmaal “thuis” gaat Tygo naar bed en zetten wij de kamerstoelen buiten op de galerij om daar onze research voor de volgende dag te gaan doen v.w.b. bestemming, route en waar we gaan overnachten. Ondertussen ook wachtend op de Indiase man om het toilet te komen ontstoppen. Wat is het toch dat wij altijd weer in staat zijn om het toilet verstopt te krijgen…

Het plan voor de volgende dag is om naar Orlando af te reizen, waar we willen overnachten in Winterpark via AirB&B bij mensen thuis, om dan van daaruit de volgende één van de Disneyparken te bezoeken.

2 Comments

  • Tanja June 24, 2017 at 9:06 am

    In Amerika schijnt eren vooral groot en veel te zijn!
    Kunnen jullie je reserves aanvullen! Gelukkig weer een bed voor de nacht. Veel plezier in Miami!

    Reply
  • Trees June 24, 2017 at 5:10 pm

    Het eten is daar groot en veel, maar het is er heel gewoon om datgene je niet op hebt gegeten, mee te nemen……..wordt voor je ingepakt! De drank wordt er rijkelijk geschonken……..vooral de cola, daarom al die dikke Americanen. Ben heel benieuwd naar de andere verhalen van Florida👍

    Reply

Leave a Comment